Muszę zacząć pisać, bo nie mam pojęcia jak mam wyjebać te wszystkie zjebane myśli z głowy. To, że w ogóle zalogowałam się na bloga to już cud, bo zapomniałam hasła już pierdyliard razy. Zapomniałam jak się pisze na laptopie, bo przez pięć lat bezrobocia trochę kurwa zardzewiałam.... Zamawianie na allegro nie wymaga obsługi klawiatury;) Nawet nie wiem od czego mam zacząć to pisanie. No bo co tu z sensem opisywać jak u nas to życie to jest kurwa ostatnio jakimś testem sprawnościowo psychologicznym. Ja mam mózg już trochę wyprany jak pacynka i nie wiem na ile mi styknie, Rok temu dowiedzieliśmy się, że mama Boga ma 5cm guza w głowie. Od tamtej pory już nie mieszka w domu. Albo szpital, albo dom opieki. Masakra jest. Znowu się zbliża sezon chorobowy i na samą myśl, że nie będzie jej można odwiedzić w domu seniora to aż mnie kości bolą, Patrzenie na to to jak ona cierpi to jest kosmos. W maju pochowaliśmy brata Boga...4 lata był w domu opieki. O śmierci dowiedzieliśmy się w...
Tak się właśnie zastanawiałam, czy to miejsce jeszcze istnieje:) A jednak! :) Szukam upustu swoich myśli, które powoli mnie zabijają od środka. Za dużo ich na raz. Swoimi czasy pisanie potrafiło jakoś uporządkować to, co dzieje się u mnie w bani. Mam nadzieję, że teraz też tak będzie. Stało się z mojego wyboru, że jestem w miejscu gdzie nie wiem jak się odnaleźć. Całkowicie jestem sparaliżowana. Mam w głowie jeden wielki chaos i wielkiego nerwa, co ja teraz pocznę. Już zapomniałam jak się pisze nawet. Dziwne uczucie... Tyle bym chciał na raz opisać, ale niestety nie umiem tego ubrać w słowa. Wszystko muszę sobie jakoś poukładać w głowie. Mam nadzieję, że uda mi się to jakoś sprawnie ogarnąć, bo szkoda czasu na zbędne pierdolenie;-) to na razie tak dla pierwszego oddechu... Ufff...